Restaurant en Feestlocatie De Poppe
divider

Remise na pittige wedstrijd in Haaksbergen tegen HSC '21

De uitwedstrijd in Haaksbergen begon voortvarend met een snelle treffer door Luuk Vergeer maar na ruim 90 minuten stond er een teleurstellende 1-1 op het scorebord.

Zoals geschreven was het begin goed van Blauw Witzijde, met snelle aanvallen en vroeg druk zetten op de defensie van HSC ’21 creëerde het enkele kansen (Emiel Schuppert en Remco Stam) en hoekschoppen en na  7 minuten was het al raak. Een voorzet vanaf rechts door Sjoerd Schuppert werd door Jort Jansen terug gekopt, de bal kwam voor de voeten van Luuk Vergeer die daar wel raad mee wist: 0-1.

Een vroege opsteker, je verwacht én hoopt stiekem dat daar een vervolg op komt, met een tweede treffer speel je veel meer ontspannen. Maar niets was minder waar: de groen witten, die op de zevende plaats stonden maar wel met tien punten achter Blauw Wit,  zochten meer en meer de helft van Nathan Hofman op. Waar de verdediging van HSC misschien niet sterk oogde bleek het aanvallend veel dreigender, en zoals een bekende voetbalwijsheid luidt: De aanval is de beste verdediging, dus ebde het goede begin van Blauw Wit na een kwartier weg. De snelle linksbuiten Cas Menzing was een ware plaag voor de defensie maar wat het duel met name ontsierde waren de irritaties en soms harde duels van twee kanten. De jonge scheidsrechter  Annink uit Almelo had de handen vol aan diverse confrontaties en trok voor de rust al vier keer de gele kaart, één voor Blauw Wit (Dennis Bolink). Ook de fysiek sterke spits met nummer 21, Joost Exterkate, kreeg geel en vocht felle duels uit met Jaron Kampman maar ook met de leidsman.

In discussie gaan met de arbiter was toch alleen voorbehouden aan de aanvoerder, zo is anderhalf jaar geleden door de KNVB aangescherpt, welnu, in het betaald voetbal maar ook vanmiddag zie je doorgaans spelers (én staf) hun ontevredenheid botvieren op de leidsman, en als hij vanmiddag daarvoor geel had getrokken, hadden er veel minder dan 22 veldspelers de slotminuut gehaald.

Het werden er uiteindelijk 21, nummer 14, Stan Gielink kreeg in de 67e minuut zijn tweede gele kaart en kon gaan douchen. Voetballen is een contactsport maar in zo’n heftige strijd lopen spelers ook blessures op: Emiel Schuppert werd in de 58e minuut hard geraakt op de enkel en kon niet verder (Mathijs Rensen was zijn vervanger), even later werd ook Leander Stam onderuit geschoffeld door die eerdergenoemde Gielink die kon inrukken.

Die tweede helft kun je in één woord samenvatten: rommelig. Kansjes voor beide ploegen, veel wissels en oponthoud door nare overtredingen en blessures. Met 10 man geeft HSC niet op en wordt beloond: in de 72e minuut komt een vrije trap van rechts en scoort invaller Bram Schildkamp de gelijkmaker: 1-1.

Twee minuten later krijgt Luuk Vergeer nog een mooie kans maar verzaakt. Het spel golft op en neer, veelal zonder degelijk strijdplan met ook kansen voor het tiental, dat zelfs vlak vóór tijd de winst lijkt te pakken maar ook die kans wordt niet verzilverd.

Na vijf minuten blessuretijd wordt de wedstrijd afgefloten met een 1-1 stand, toch enigszins teleurstellend. Blauw Wit blijft vijfde, maar het gat met nummer 1 is maar drie punten. De komende twee zaterdagen geen competitie (4 april paaszaterdag en 11 april zou Achilles Enschede naar ’t Vletgoor komen maar die ploeg heeft zich teruggetrokken. De 18e april uit naar GFC Goor, die één plekje hoger staat.

 

Opstelling:
Nathan Hofman; Leander Stam (79e Sem ter Steege) Dennis Bolink (75e Rik Uenk), Jaron Kampman, Jasper Kampman, Jort Jansen (79e Danny Meijerink); Sjoerd Schuppert, Remco Stam, Edwin Bolink; Luuk Vergeer, Emiel Schuppert (60e Mathijs Rensen).